..................................................................................หุงเฉิงโฉวได้ฟังเสียงนางครวญคราง ยิ่งย่ามใจโลมลิ้นหนักเข้าอีก
ไทเฮาแมนจูแหงนหน้าสูดปากครางลั่น ขาที่แยกถ่างทั้งสองข้างสั่นระริก สะท้านไปทั้งตัว
"อูยยย....โอยยย...แม่ทัพหุง.ซ..ซี๊ดดด..."
หุงเฉิงโฉวลุกขึ้นถอดกางเกงออก แล้วงัดท่อนควยที่ผงกขึ้นลงด้วยความอยากออกมา มันใหญ่ราวๆ 8 นิ้ว ซึ่งยาวกว่าควยไหนๆที่ไทเฮาแมนจูเคยเจอมาทั้งหมอ แต่ไทเฮาหาได้พรั่นพรึงไม่ อารมณ์ที่ถูกปลุกเร้าอยากให้หุงเฉิงโฉวยัดควยใส่เข้าไปเท่านั้น
หุงเฉิงโฉวเริ่มดันหัวไปรอบๆหีของนางจนชุ่มน้ำหล่อลื่น ก่อนยัดหัวเข้าไปในร่องหีคับๆของไทเฮาแมนจูช้าๆ
"อา.....อูยยยย..ซี๊ดดดดดดดดดดด..." ไทเฮาแมนจูครางด้วยความเจ็บปนสยิว
"อูยยยย....หีฟิตดีจริง" หุงเฉิงโฉวร้องครางรู้สึกผนงหีตอดบีบรัดท่อนเอ็นของเขาอย่างรุนแรงขณะที่เขาดันท่อนเอ็นทะลวงรูหีของไทเฮาแมนจูเข้าไปช้าๆ
พอเข้าไปจนมิดลำไทเฮาแมนจูก็หอบเบาๆด้วยความเสียว แต่ยังไม่ทันได้พัก หุงเฉิงโฉวก็เริ่มสาวแท่งควยเข้าออกช้าๆ ควยของหุงเฉิงโฉวมีขนาดใหญ่จึงครูดข้างในผนังหีของไทเฮาแมนจูทุกครั้งที่สาวเข้าออก
แม้นท่อนเอ็นของเขาจะถูกชโลมไปด้วยน้ำหล่อลื่น แต่ไทเฮาก็อดที่จะสูดโอษฐ์ครางไม่ได้
"แม่ทัพหุง.....แม่ทัพหุง...อูยยยย.ทำไม..มันใหญ่..อย่างนี้....อูยยย." ไทเฮาแมนจูได้แต่ตรัสครางเสียงขาด เพราะแรงกระเด้าของหุงเฉิงโฉว เขาบุกตะลุยด้วยความห้าวหาญ โยกซ้ายโยกขวาให้ลำควยคว้านในรูหี แล้วแหวกกลีบแคมที่อวบอูม สาวเข้าออกเร็วขึ้น จนไทเฮาแมนจูครางกระเส่าดังลั่น
“อูยยยย...เสียวววว...เสียวหี...โอยยยย.ท่าน....ดีเหลือเกิน...กระแทกแรงๆ"
". ..ถ่างขาออกไปกว้างๆซิ... ซี๊ดดด.." หุงเฉิงโฉวสั่งพลางสาวเอวเข้าออกไม่หยุด
ไทเฮาพยายามถ่างขาออกไปจนสุด กอดไหล่หุงเฉิงโฉวไว้แน่น ทำให้ปทุมถันขาวอวบบี้แผ่นอกคล้ำๆ ที่เต็มไปด้วยเหงื่อของหุงเฉิงโฉว นางส่ายโคกหีเด้งสวนเขา แล้วกรีดร้องสุดเสียง
".จ..จะออกแล้ว...โอยยยย......ไม่ไหวววว...อะ...ออก...ออกแล้วววว...ซี๊ดดดดดด....โอ๊ยยยยยย..." ไทเฮาถึงจุดสุดยอดก็กอดแม่ทัพหุงนิ่งพลางหอบเบาๆ
หุงเฉิงโฉวเองก็ครางฮือด้วยความมัน เพราะหีของไทเฮาทั้งตอดบีบรัดควยไม่หยุด แต่หุงเฉิงโฉวไม่รอให้ไทเฮาแมนจูคืนแรง อุ้มนางโดยตะปบบั้นท้ายขาวที่เต่งตึง ทั้งๆที่ควยของเขายังคาอยู่ในหีของนาง แล้วจับนางนั่งลงบนตัวเขา สั่งให้ไทเฮาโยกไปมาช้าๆแบบเดียวกับที่ขี่ม้า
ไทเฮาแมนจูดูจะเฃี่ยวฃาญสุดๆ กดตูดลงไปให้ควยของเขาเข้ามาจนลึกที่สุด แล้วค่อยๆเด้งสะโพกขาวๆไปมาช้าๆ หุงเฉิงโฉวรู้สึกดื่มด่ำเสียสยิวราวขึ้นสวรรค์ เพราะเวลาไทเฮาโยกเอวไปข้างหน้าที ควยของเขาก็แทงเข้าไปในรูหีของนางจนมิดด้าม
หุงเฉิงโฉวก้มดูแท่งควยของตัวเองรูดเข้าออกกลีบหีของนางแบบจะๆ ขณะที่ไทเฮาโยกสะโพกไปมา หุงเฉิงโฉวก็เริ่มคลึงถันขาวอวบของนางอีกครั้ง มือสากใหญ่ทั้งบีบทั้งขยำ เฟ้นขยี้เหมือนไม่เคยเจอหน้าอกที่ทั้งใหญ่ทั้งเด้งสู้มือยังงี้มาก่อน มืออีกข้างก็ลูบขนหมอยตรงโคกหีของไทเฮาแมนจูเบาๆ ทำเอานางเสียวสยิวสูดโอษฐ์ลั่น
“อูวววว...ซี๊ดดดด...มันส์หี...มันส์ดีจริงๆ เลย...ซี๊ดดดด...โอยยยยยย...”
"มันส์ก็กระแทกหีลงมาแรงๆ เลย . อา...แบบนั้นแหละ โยกแรงๆ...อูยยย"
ไทเฮาแสดงชั้นเชิงราววีรสตรีควบม้าศึก ขย่มเต็มที่ ทั้งเด้งโยกขย่มซ้าย ขวาสลับไปมา มองจากด้านหลังเห็นตูดขาวๆของไทเฮากระเด้าควยหุงเฉิงโฉวถี่ยิบ
"อูยย อูยย อูยยย เงี่ยนจะตายอยู่แล้ว..แม่นาง..ท่านนี้ช่างร้ายกาจนัก" หุงเฉิงโฉวคำราม เปลี่ยนจากให้ไทเฮาแมนจูโยกขย่มเป็นประคองบั้นสะโพก แล้วยกขึ้นลง ควยของเขาครูดหีของนางเร็วมากจน ไทเฮาร้องครางลั่น
"อา...อูยยย...อูยยย....เสียวหีดีเหลือเกินอูย..ซี๊ด....แม่ทัพหุง....กระแทกหีเราแรงๆ เลย...โอวววววว...” ไทเฮาแมนจูครางเสียงสั่นรู้สึกว่ากลีบแคมมันคับแน่นเหลือเกิน น้ำเงี่ยนไหลออกมาจนฉ่ำแฉะไปหมด
หุงเฉิงโฉวเห็นนางร้องครางอย่างมีความสุขยิ่งโหมอัดกระแทกอย่างไม่ยั้งแรง ซอยท่อนควยกระแทกเสียงดังสนั่นห้อง
สักพักหุงเฉิงโฉวก็เริ่มชะลอลงแล้วจับนางยืนขึ้น ให้นางเกาะลูกกรงโก้งโค้ง แอ่นสะโพกจนงอนขึ้นมา ไทเฮาส่ายตูดไปมาอย่างยั่วยวน
"นางจิ้งจอก"หุงเฉิงโฉวตวาดพร้อมกับตบก้นอวบงอนของนางดังป้าบ
"ว้ายยยย..." ไทเฮาหวีดร้องด้วยความตกใจ หุงเฉิงโฉวยัดท่อนเอ็นเข้ามาแบบไม่ให้นางตั้งตัว พอเข้าที่เข้าทางแม่ทัพใหญ่ก็ไม่ร้อช้า กระแทกหน้าขาเข้ากับบั้นท้ายขาวๆ ของไทเฮาดังเพี๊ยะๆ ไทเฮาแมนจูได้เผยอโอษฐ์ด้วยความเสียว เพราะท่าที่เอาจากข้างหลังอย่างนี้ ควยได้ทะลวงรูหีเข้าไปลึกจนนางร้องไม่ออก หุงเฉิงโฉวโน้มตัวลงมาทาบตัวนาง สอดมือเข้ามาบีบเคล้นปทุมถันอย่างมันส์มือ
ไทเฮาหันหน้าขึ้นไปประกบปากจูบกับเขาอย่างดูดดื่ม สอดลิ้นม้วนพันกันไปมา สร้างความเสียวซ่านให้นางมากขึ้น เอวหุงเฉิงโฉวยิ่งโหมแรงอัดกระแทกแรงขึ้นเรื่อยๆ มือก็ขยำนมนางอย่างไม่ปราณี เขาซอยเอวกระแทกพั่บๆๆ ไม่ยั้งเลย
ไทเฮาแมนจูเสียวจนต้องผละปากออก แล้วส่งเสียงครวญครางออกมาเพราะทนต่อไปไม่ไหว
“อูวววว...แม่ทัหหุง..ทำไมเสียวอย่างนี้...โอวววว...ซี๊ดดดด...เย็ดแรงๆ เลย...สะใจดีจริงๆ...ซี๊ดดดด...โอยยยยยย...”
หุงเฉิงโฉวหัวเราะเสียงกึกก้องกระแทกกระทั้นจนไทเฮาสะท้านไปทั้งตัว สองมือรั้งบั้นท้ายไทเฮาแมนจูเข้าออกโดยไม่หยุด ภายใต้เสียงร้องครวญครางเร่งเร้าของไทเฮา ยิ่งทำให้เขาฮึกเหิมสาวท่อนเอ็นเข้าออกถี่ยิบแบบไม่ยั้ง
"แม่ทัพหุง........เราไม่ไหวแล้วว.ววว.......โ.ออออ." ไทเฮาแมนจูกรีดร้องเสียงสั่นพร่า พร้อมทั้งเด้งเอวตอบเขาเต็มที่
“โอวววว...รอเราด้วย........อูวววว...มันส์เหลือเกิน...โอ๊ยยยย...ไม่ไหวแล้ววววว....โอยยยย...แตกแล้ววววว...อ้ากกกกกก...” หุงเฉิงโฉวร้อง ชักท่อนเอ็นออกมาแล้วระเบิดน้ำเงี่ยนใส่หลังนาง น้ำอุ่นๆของเขาพุ่งกระฉูดออกมาอย่างรุนแรง และมากมายจนแทบไม่รู้จับจบสิ้น มันไหลเยิ้มจากหลังนางลงมาถึงแก้มก้นที่เต่งตึง
ไทเฮาแมนจูเอาหน้าฟุบลงจนศีรษะชนกับลูกกรงพลางหอบแฮ่กๆ หุงเฉิงโฉวก็ยังดันท่อนควยที่เต้นตุ้บๆ ไปมาตรงระหว่างแก้มก้นนาง เหมือนยังไม่หายอยาก แล้วก็เริ่มเช็ดคราบเหนียวเหนอะให้นางอย่างนุ่มนวล
"แม่ทัพหุงช่างมีความสามารถเลิศล้ำ นับว่าหายากจริง ท่านหากเป็นอะไรไป เราได้แต่นอนอ้างว้างแล้ว"หุงเฉิงโฉวได้ฟังบังเกิดความภาคภูมิใจ ไทเฮาแมนจูซุกเข้าไปในอ้อมอกของเขา ในใจอิ่มเอมด้วยความปลาบปลื้มยินดี นางทราบว่าแม่ทัพหุงผ่านการเย็ดกับนางพลันบังเกิดความรักชีวิต ต้องสวามิภักดิ์กับแมนจูแน่แล้ว
..................................................................................
รุ่งเช้าของวันใหม่ หุงเฉิงโฉวตื่นขึ้นมาต้องยกมือแตะหน้าผากตนเอง กล่าวว่า
“เรายังไม่ตาย”
ได้ยินสุ้มเสียงสดใสเสนาะโสตเสียงหนึ่งดังว่า
“แม่ทัพหุง อรุนสวัสดิ์”
หุงเฉิงโฉวเหลียวขวับไป เห็นไทเฮาแมนจูทรงจัดแจงปกเสื้อ แย้มพระโอษฐ์ยิ้มพราย ต้องฉุกใจคิดกล่าวว่า
“ที่แท้สุราที่ดื่มเมื่อคืนไม่มีพิษ นั่นเป็นสุราอันใด”
“แม่ทัพหุงไยต้องถามมากความ ขอเพียงท่านรู้สึกสบายใจก็ใช้ได้แล้ว”
“เราทราบ ท่านได้รับแผนให้เกลี้ยกล่อมเรายอมสวามิภักดิ์”
“แม่ทัพหุง ข้าพเจ้าเพียงนึกเสียดายต่ออนาคตของท่าน”
“เราเป็นวิญญูชน ไม่สามารถแปรพักตร์ วันใดที่แปรพักตร์จะถูกอนุชนรุ่นหลังสาปแช่ง”
ไทเฮาแมนจูตรัสอย่างยิ้มแย้ม
“คนเมื่อตายแล้ว ไหนเลยล่วงรู้เรื่องหลัง แต่ตอนนี้สุขวาสนาอยู่เบื้องหน้าท่าน หรือท่านคิดปล่อยให้หลุดมือไป”
ภายใต้เสน่ห์ยวนยั่ว หุงเฉิงโฉวอดหวั่นใจมิได้ ท่าทีไม่แข็งกร้าวเช่นคราก่อนแล้ว
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น